Zapalenie pęcherza

Zapalenie pęcherza moczowego jest procesem zapalnym, który wpływa na wewnętrzne ściany pęcherza. We wczesnych stadiach wpływa głównie na błonę śluzową, aw ciężkich przypadkach może rozprzestrzeniać się na warstwę mięśni narządów.

Według statystyk prawie 35% osób (głównie kobiet) w wieku 20–40 lat jest w obliczu tej patologii, stanowi to do 67% wszystkich przypadków chorób urologicznych.

Ważny! Zapalenie pęcherzalu jest jednak charakterystyczne dla obu płci ze względu na cechy anatomiczne, u kobiet występuje 6-8 razy częściej. Szersza, prosta i krótka cewka moczowa zapewnia łatwy dostęp do różnych infekcji urogenów. Wraz z wiekiem różnica w częstotliwości występowania u mężczyzn i kobiet jest wygładzona ze względu na wzrost przypadków zapalenia grupy gruntowej wśród osób starszych i związanego z tym wtórnego zapalenia pęcherza moczowego.

Diagnostyka i leczenie patologii zajmuje się urologiem. Kobiety często muszą uciekać się do pomocy ginekologa.

Zapalenie pęcherza: formy i rodzaje patologii

W zależności od obecności wewnętrznych źródeł stanu zapalnego wyróżnia się 2 rodzaje zapalenia pęcherza:

• Pierwotne - rozwija się jako niezależne zapalenie ścian wcześniej zdrowego pęcherza; częściej występują u kobiet;
• Wtórne - powstaje w wyniku innych chorób mocznika lub stanu zapalnego sąsiednich tkanek i narządów (na przykład z zapaleniem prostaty u mężczyzn).

Od natury przebiegu choroby rozróżniają:

• ostry kształt;
• Przewlekła forma - charakterystyczna jest mieszane objawy bez bólu i spalania.

W obszarze pokrycia choroba może być:

• Całkowity lub ogólny;
• ogniskowe - na przykład kształt szyjki macicy z uszkodzeniem szyi pęcherza;
• Ze zmianą moczowodu trójkąta lieto (trygonit).

Notatka! Koncentracja na zapalenie może obejmować cały układ moczowy - w takich przypadkach zapalenie pęcherza jest pierwszym objawem klinicznym choroby kamienia nerkowego lub odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Biorąc pod uwagę zmiany obserwowane w obszarze zmiany, rozróżnij:

• CATARRHAL - klasyczny ostre proces zapalny z uszkodzeniem tylko tkanek śluzowych; Towarzyszy jej ciężka przekrwienie, obrzęk i uwalnianie surowiczego wysięku (forma surowica); W zaniedbanym przypadku może przejść do rurowej formy (z uwalnianiem ropnego wysięku);
• FLEGMONOUS - specjalny rodzaj ropnego stanu zapalnego z rozlanym ropnym uszkodzeniem warstwy podśluzówkowej;
• Grulomatous - w towarzystwie obfitych wysypek na błonach śluzowych narządów;
• Krwotok - proces zapalny, któremu towarzyszy uwalnianie krwi w moczu;
• Śródmiąższowe - z udziałem głębokich warstw mięśni;
• Wrzodziejące - z tworzeniem charakterystycznych owrzodzeń błony śluzowej ścian wewnętrznych;
• Nękanie - przez długi czas wrzody nie docierające są zarośnięte solą;
• Cystic - z tworzeniem torbieli na narządach podśluzówkowych;
• Zangreno - z morderstwem tkaniny.

Biorąc pod uwagę przyczyny, wszystkie różnorodne przypadki są podzielone na 2 duże grupy zakaźnego i nieinfektywnego zapalenia pęcherza.

Zakaźne formy Rozwijają się pod wpływem różnych infekcji urogenów i ogólnych. Wyróżnić:

• Specyficzne patologie - patogeny (głównie bakterie) - Chlamydia, Gonococci itp.;
• Niespecyficzne patologie-źródło choroby są różnorodnymi przedstawicielami warunkowo patogennej flory

Notatka! W rzadkich przypadkach zapalenie pęcherza może wystąpić w odpowiedzi na zakażenie gruźlicy nerki. Chorobowi towarzyszy wyraźny obraz kliniczny.

Niepektywne zapalenie pęcherza - Rozwijaj się w wyniku nie -biologicznego uszkodzenia błon śluzowych narządów. Istnieje kilka rodzajów efektów patologicznych:

• promieniowy - negatywny wpływ na tkankę radioterapii lub ekspozycji radiowej;
• reakcja alergiczna lub autoimmunologiczna ciała na alergeny (głównie produkty higieny osobistej) lub antygeny własnych tkanek;
• Traumatyczne - z posiekanymi lub wyciętymi ranami, z uszkodzeniem ścian za pomocą kamieni moczowych, cewnika, ciał obcych; 
• Pasożyty - pod wpływem toksycznych pasożytów, w szczególności schistosomu krwi (rodzaj płaskich robaków); Strefa ryzyka obejmuje głównie podróżników na Bliskim Wschodzie i Azji Środkowej;
• termicznie - z oparzeniami, podczas mycia zbyt gorącymi roztworami;
• Toksyczny toksyczny-gdy narażono się na substancje agresywne: leki, skoncentrowane metabolity, trujące substancje itp.;

Jak występuje zapalenie pęcherza: przyczyny patologii

Zdecydowana większość zapalenia pęcherza ma zaraźliwy charakter. Środek sprawczy w tym przypadku może stać się zarówno warunkowo patogennym bakterii-E. coli, Streptococci, Staphylococci, Enterococci i częste przedstawiciele zakażenia moczowo-gonokokami, Trichomonas itp.

Jednak agresja mikroorganizmów nie jest główną przyczyną choroby. Ze względu na skuteczny efekt organizm powinien zostać osłabiony przez wpływ niekorzystnych czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Należą do nich:

• Przewlekłe infekcje w innych układach ciała - kryminalne uszkodzenie zęba, choroby jelitowe, różne formy ostrych infekcji wirusowych, zapalenie ginekologiczne i STD;
• witaminoza i hipovitaminoza na tle niezrównoważonej diety;
• Regularne fizyczne, nerwowe, mentalne przepracowanie, a także bezsenność i brak nocnego snu;
• silne stresy psycho -emocjonalne;
• Ogólne osłabienie układu odpornościowego, w tym przedłużone stosowanie immunosupresorów;
• Hipotermia ciała, wpływ nagłe zmiany temperatury - dla kobiet czasami wystarczy, aby usiąść na zimnej powierzchni, aby rozpocząć proces zapalny w narządach miednicy, w tym pęcherz;
• Wysoka aktywność seksualna przy braku stałego partnera (nietradycyjne praktyki seksualne i seks bez zabezpieczenia są szczególnie niebezpieczne);
• Zjawiska stagnacji w pracy narządów miednicy-siedzących i trybem życia siedzącym ogólnie, częste zaparcia, niepełne opróżnianie z powodu zwężeń moczowych lub guzów pęcherza, a także banalny nawyk „przetrwania do ostatniego”; 
• Słaba lub niewłaściwa higiena ciała - W 90% przypadków patogen zapalenia pęcherza jest E. coli, który wchodzi do pęcherza z odbytnicy;
• noszenie syntetycznej bielizny, szczególnie wąskich, ściskających narządy miednicy;
• Nieprawidłowy rozwój narządów moczowych;
• Urazy i interwencja chirurgiczna na narządach miednicy;
• Ostre i tłuste potrawy.

Osobno przyczyną choroby należy wymienić zaburzenia hormonalne (cukrzyca, przyjmowanie leków hormonalnych) i ogólnych fluktuacji na tle hormonalnym. Ten ostatni powód jest szczególnie charakterystyczny dla kobiecego ciała, gdy zaostrzenia zapalenia pęcherza towarzyszą okresom miesiączki, ciąży lub menopauzy.

Objawy choroby

Pierwszymi objawami zapalenia pęcherza są wzrost oddawania moczu i dyskomfort w dolnym brzuchu. W przeciwnym razie wszystko zależy od postaci choroby i jej przyczyny. 

Ogólna lista możliwych funkcji:

• Częste oddawanie moczu, czasem fałszywe;
• Mocz ma błotnisty kolor, zanieczyszczenia krwi (krwiomoczność) i ropa;
• ból w dolnej części brzucha (można podać dolnej części pleców);
• rzeźbienie i spalanie w procesie oddawania moczu;
• ciągłe odczuwanie pełni pęcherza;
• Mocz nabywa nieprzyjemny zapach;
• codzienne lub nocne enureis;
• Poprawa temperatury ciała i ogólna osłabienie.

W rzadkich przypadkach ostrej formy, możliwe są mdłości, nudności, wymioty.

Ważny! Ta choroba nie charakteryzuje się temperaturą powyżej 37,5 stopni. Jeśli istnieje nadmiar tego wskaźnika, konieczne jest zbadanie całego układu moczowego - być może proces zapalny osiągnął nerki.

U kobiet patologia często przebiega w ostrej formie i towarzyszy mu klasyczny zestaw objawów.

Mężczyźni charakteryzują się przewlekłym przebiegiem choroby z nasmarymi objawami, które często towarzyszą oznaki współbieżnych chorób kuli seksualnej (na przykład zapalenie balanoposku lub zapalenie cewki moczowej).

Diagnostyka

Jasne objawy choroby pozwalają dokonać głównej diagnozy po rozmowie z pacjentem i dotyku. Dodatkowe metody badań instrumentalnych i laboratoryjnych umożliwiają ustalenie rodzaju i postaci choroby, zidentyfikowanie patogenu (ze zmianą zakaźną) i przepisują najskuteczniejszy kompleks terapeutyczny.

Instrumentalna diagnostyka:

• Echoskopia (ultradźwięk) - określa stopień procesu zapalnego, umożliwia jednocześnie ocenę stanu układów moczowych i seksualnych;
• Endoskopia (cystoskopia) - badanie jamy pęcherza z wykorzystaniem układu optycznego cystoskopu pozwala ocenić stan wewnętrznej powłoki, zidentyfikować możliwe patologie i nowotwory; przeprowadzone dopiero po zniknięciu ostrych zjawisk;
• Cystografia to badanie X -Ray przy użyciu umowy X -Ray.

Badania laboratoryjne:

• Ogólna analiza moczu - Sprawdź poziom pH, stężenie leukocytów, czerwonych krwinek, soli białka i kwasu moczowego;
• Badanie osadów moczu w celu uzyskania dokładniejszych wyników;
• Baksev - zidentyfikowanie zakaźnego patogenu;
• Biopsja tkanek, a następnie badanie histologiczne;
• Diagnostyka PCR-jak to możliwe podczas identyfikacji infekcji seksualnych.

W niektórych przypadkach lekarz może przepisać analizę biochemii krwi - pozwala prześledzić cechy funkcjonowania ciała ze zmianami w stężeniu głównych elektrolitów (potas, sód, wapń), a także ocenić aktywność układów enzymatycznych.

W przypadku kobiet ważne jest przeprowadzenie badania ginekologicznego dla obecności „kobiet” stanów zapalnych, które często stają się przyczyną lub konsekwencją zapalenia pęcherza.

Uwaga! Często zapalenie mocznika jest objawem poważniejszej choroby, dlatego diagnoza różnicowa jest wymagana w przypadku gruźlicy, zapalenia prostaty (u mężczyzn), guzów raka itp.

Jak idzie leczenie?

Ostra postać zapalenia pęcherza łatwo i szybko przechodzi w przewlekły, dlatego bardzo ważne jest, aby reagować na pierwsze oznaki choroby na czas i poprawnie.

Uwaga! Często, po ostrym objawieniu pierwszych objawów, zapalenie niezależnie przychodzi. Nie oznacza to, że pacjent wyzdrowiał - choroba może przejść „pod ziemią”, a konieczna jest dokładniejsza diagnoza organizmu do zidentyfikowania ukrytego procesu patologicznego.

Leczenie, z reguły, złożone, przy użyciu konserwatywnych metod. Przy kompetentnym podejściu wynik jest korzystny. Interwencja chirurgiczna jest wymagana tylko w najbardziej zaawansowanych przypadkach.

Główna lista spotkań:

• terapia lecznicza;
• Oszczędzanie reżimu;
• obfity napój;
• Zgodność z dietą.

W postaci przewlekłej w celu przywrócenia funkcjonalności pęcherza przypisuje się kompleks fizjoterapii.

Leczenie narkotyków:

• Antybiotyki - W postaci przewlekłych dokonaj indywidualnego wyboru leków na podstawie wyników bakposev;
• Leki moczopędne - moletyki zwiększają odpływ moczu, zmywa patogenną florę i zmniejszając stężenie podrażniających substancji;
• Antypazmatyki;
• Przygotowania witamin.

Aby zapobiec działaniu patogennym dużej liczby chemikaliów, stopnie są aktywnie stosowane z zapaleniem pęcherza, głównie przeciwzapalne i moczopędne: uparta, dzierżawa, herbata nerkowa (ortosyphon), brzeczka St. John's, spray, rumianek, pielsywe. Dobry efekt podaje leki farmaceutyczne oparte na materiałach roślinnych.

Uwaga! Obfite picie z zapaleniem pęcherza jest koniecznie! Minimalna objętość czystej wody wynosi 2 litrów. Zalecane-2,5-3 litrów.

Cechy diety:

• Wyklucz wszystkie marynaty, ostre przyprawy, marynaty, słodycze, wędzone i smażone potrawy, a także alkohol, herbata, kawa, słodka soda; Sól z diety powinna zostać wyeliminowana do maksimum (!);
• Zmniejsz ilość mięsa, ryb, drobiu, zwłaszcza tłuszczowych odmian; 
• Produkty mleczne są spożywane w małych ilościach -niskofatowy ser, jogurt, mleko, niski i nierozwiązany ser;
• zwiększyć zużycie świeżych warzyw i owoców (duża preferencja dla arbuza, dynia);
• Aby zapobiec zaparciom w diecie, należy zwiększyć zawartość otrębów, zbóż i olejków roślinnych.

Cechy zapalenia pęcherza u kobiet w ciąży

Zmiana tła hormonalnego podczas ciąży stwarza warunki stłumienia pracy układu odpornościowego, co zwiększa ryzyko rozwoju różnych procesów zapalnych. Najmniejsza hipotermia, niewielkie naruszenie zasad higieny i nawet zwykłe zmiany klimatu (ciało uważa ją za stres) mogą wywołać zapalenie pęcherza.

Podczas noszenia dziecka, szczególnie w późnych stadiach ciąży, wzrasta nacisk na pęcherz z powodu zwiększonej macicy. Z jednej strony wywołuje to zjawiska w stagnacji w obszarze miednicy i przyczynia się do rozwoju zapalenia pęcherza, z drugiej strony, zaostrza objawy jego objawów, w szczególności:

• częstotliwość oddawania moczu wzrasta;
• Poczucie ciśnienia w pęcherzu staje się stałe i nie kończy się nawet po jego opróżnieniu.

Leczenie podczas ciąży jest trudne ze względu na zakaz zastosowania większości środków przeciwbakteryjnych-mogą negatywnie wpłynąć na pełny rozwój płodu. Alternatywnie stosuje się metodę wkręceń - wprowadzenie oszczędzających środków przeciwbakteryjnych lokalnych działań bezpośrednio do jamy pęcherza. Procedura jest wykonywana w szpitalu pod kontrolą personelu medycznego.

Uwaga! Zapalenie pęcherza podczas ciąży jest niebezpieczne ze względu na jego powikłania. Wysokie obciążenie nerek w okresie ciąży wymaga ciągłego monitorowania stanu układu moczowego i pilnej hospitalizacji w przypadku rozprzestrzeniania się stanu zapalnego na jego górne oddziały.

Jak ostrzec chorobę?

Aby zapobiec procesom zapalnym w układzie moczowym, wystarczy przestrzegać następujących zasad:

• Unikaj hipotermii dolnej części ciała - nie siedź na zimnej powierzchni, utrzymuj ciepło nóg.
• Wyklucz ostre i słone produkty z diety.
• Terminowo leczą infekcje seksualne, a także inne ogniska procesów zapalnych (w tym próchnicy).
• Odmowa materiałów syntetycznych, szczególnie w składzie bielizny. Unikaj wąskiego, zaostrzonego obszaru odzieży.
• W obecności pracy siedzących wykonaj regularne przerwy 10-15 minut z rozgrzewką.
• Ostrożnie obserwuj zasady higieny osobistej (szczególnie w przypadku kobiet) - podczas mycia i wycierania po defetacji wszystkie ruchy powinny być kierowane w kierunku. Niższa bielizna należy zmieniać codziennie. Podczas miesiączki konieczne jest tak często zmiana uszczelek i tamponów.
• Spróbuj oddać oddawanie moczu na czas - przy pierwszym „Call of Nature”, nie toleruj - wywołuje to stagnację moczu i rozciąga ściany pęcherza. Naturalne normy 5-6 razy w ciągu dnia.

Przy częstym nawracającym zapaleniu pęcherzyków do celów zapobiegania, powinieneś pić szklankę soku żurawinowego dziennie - jego wyraźne właściwości przeciwbakteryjne zapobiegną chorobę lub znacznie zmniejszy częstotliwość jej objawów.